Kupologia czyli co w kupie piszczy tzn. śmierdzi

Zanim pojawił się „Mały Ssak” w Waszym domu, pewnie nie przypuszczałyście  (tak jak i ja), że kupa, właśnie jego kupa, może stać się pępkiem świata, i to  już od momentu narodzin. Kolor, jaki kolor mieć powinna, no i zapach. Wąchanie kup, to też ważna sprawa.

Dziś wiem, że kupa idealna, dziecka karmionego piersią, może mieć wszelkie odcienie musztardy, kwaśny zapach i konsystencji wszelakiej. Jeśli zdarzy się jednorazowo kupa inna niż opisywany ideał, to jeszcze nic złego, bowiem układ pokarmowy Naszego Ssaka, wciąż się rozwija. Niemowlaki, które cierpią na nietolerancję laktozy, robią brzydkie kupki - śmierdziuchy, ze śluzem, bądź pieniste, do tego mają wzdęcia, bulgotanie w brzuszku, no i ryk przy karmieniu. Coś, niestety, o tym wiem :(

Nie ma też co panikować , jeśli nie ma kupy przez 3 dni – znaczy się: hurrrra ! Świadczy to bowiem o dobrym wchłanianiu przez dziecko pokarmu, co przekłada się na dobry przyrost jego wagi. Inaczej będzie oczywiście, gdy kupy nie ma i nie ma, a niemowlę dodatkowo przy próbie wypróżniania, pręży się i płacze – wtedy działamy.

 Choć niestety, przekonałam się,  mając tą wiedzę,  że nie jedno może mnie jeszcze zaskoczyć.

Każda z Nas  zatem, próbowała mieć podręczny atlas kupy  w małym palcu, by wiedzieć kiedy reagować  i też, pewnie nie rzadko,  podejrzliwie oglądała zawartość pieluszki.

Niby „małe gówno”, a tyle zmieniło w naszym życiu.