Poradnik (nie)profesjonalny czyli 7 prostych rad jak zrobić dobre zdjęcia naszym dzieciom

Zgodnie z zapowiedzią z poprzedniego posta, kontynuując ideę WSPIERAJMY SIĘ...MAMY, którą zainicjowała aleLARMO, włączam się całą sobą do tego projektu i dzielę się z Wami Drogie Mamy, swoją wiedzą i doświadczeniem w dziedzinie fotografii. 

Mam cichą nadzieję, że być może dzięki temu, co tutaj przeczytacie, któraś z Was, odnajdzie w sobie nową pasję, zupełnie inaczej spojrzy na fotografię... i podąży dalej własną drogą w przekonaniu, że warto. A zatem do sedna.

W dobie aparatów cyfrowych, nie szczędzimy spustu migawki i pstrykamy na potęgę. Ustawiamy tryb na AUTO i wydawałoby się nic prostszego, a mimo to zdjęcia wychodzą nieostre, sztuczne i w efekcie okazuje się, że spośród setki wykonanych zdjęć, ciężko wybrać chociaż jedno, które byłoby warte oprawienia w ramkę. Postaram się więc, pomóc Wam to zmienić, przedstawiając 7 prostych rad, których zastosowanie odmieni jakość Waszych zdjęć w albumie. 
Dodam jeszcze tylko, że przykładowe, zaprezentowane tutaj zdjęcia, zostały wykonane aparatem kompaktowym,  czyli takim, jaki właśnie większość z nas posiada.

 1. Fotografując dzieci, ustaw aparat na ich wysokości

Zasada jest prosta: jeśli robisz zdjęcia niemowlakowi lężącemu na podłodze, połóż się i Ty, jeśli dwulatkowi - klęknij bądź kucnij, tak by jego oczy były na poziomie Twojego obiektywu i staraj się dodatkowo podejść do swojego dziecka z aparatem, tak by nie stosować zoomu. Unikniesz w ten sposób utraty światła w obiektywie i dzięki temu, jakość zdjęcia będzie lepsza. 

Zdjęcie wykonane z poziomu osoby stojącej. Za dużo w nim szczegółów, dziecko ma nieproporcjonalnie dużą głowę w stosunku do reszty ciała, zdjęcie jest płaskie. 

Nie jest to najlepszy kadr

Tutaj zdjęcia zostały wykonane z poziomu dziecka, dzięki temu osiągamy przestrzeń, zdjęcie nie jest "płaskie", a dziecko ma zachowane proporcje ciała

2. Nie używajmy w pomieszczeniach lampy błyskowej

..i to nie tylko ze względu na to, by chronić oczy naszym dzieciom, ale by uzyskać bardziej naturalne zdjęcie. Wiem, że w praktyce może okazać się to trudne, ponieważ nasze dzieci są w ciągłym ruchu i przez to ich sylwetka, na zrobionych zdjęciach, będzie rozmazana i niestety, ten sam efekt uzyskamy, jeśli będą nam drżeć ręce. Spróbujmy więc oprzeć aparat o jakieś stabilne podłoże i zadbajmy o lepsze, naturalne oświetlenie pomieszczenia, odsłaniając np. firanki w oknach. Wykonajmy kilka, bądź nawet kilkanaście ujęć, aż do momentu uzyskania pożądanej ostrości... bo naprawdę warto. A oto różnica: 

 Zdjęcie wykonane z użyciem lampy błyskowej,

 pierwszy plan jest "przepalony", a tło zupełnie ciemne

 Zdjęcie wykonane w tych samych warunkach oświetleniowych, ale bez użycia lampy. 

Zdjęcie jest naturalne, tło jest dobrze doświetlone

 3. Nie róbmy całej serii ujęć z jednego punktu

Jeśli masz taką możliwość, obejdź fotografowany obiekt wokół, robiąc zdjęcia z różnych punktów, szukając różnych kadrów oraz sposobów jego pokazania. Najczęściej nasze ujęcia wyglądają w ten sposób, że ustawiamy nasze dzieci w centrum kadru i wciskamy spust. Znacznie ciekawszy efekt uzyskamy, jeśli uchwycimy ostrość na "bohatera" - wciskając spust do połowy, a następnie "przeniesiemy" kadr, tak by nasze dziecko znajdowało się bliżej krawędzi kadru i wówczas dopiero, wciskamy spust do końca. Wyrobienie nawyku wciskania  spustu migawki najpierw do połowy, pozwoli również uniknąć nieostrych zdjęć, ponieważ w ten sposób, dajemy czas autofocusowi na ustawienie ostrości. Jeśli już na wyświetlaczu zobaczymy, ustawioną przez aparat ostrość, wtedy dopiero dociskamy spust do końca.

Nasz obiekt nie jest w centrum, znajduje się bliżej krawędzi kadru, przez co uzyskaliśmy głębię zdjęcia, tło jest rozmyte, a ostrość ustawiona na obiekt, wyróżnia go

4. Zapoznajmy się z zasadą trójpodziału i mocnych punktów na zdjęciu

Zasada nieumieszczania obiektu w centrum kadru, jest konsekwencją zasady trójpodziału kadru. Zanim bowiem wciśniemy spust migawki, zastanówmy się przez chwilę nad kadrem, czyli nad tym, co widzimy w obiektywie i czy wszystko jest na swoim miejscu. Ułatwi nam to zasada trójpodziału i znajomość mocnych punktów, które odnoszą się do komponowania obrazu. Na zdjęciu poniżej, naniesione zostały linie, które w miejscu przecięcia się, wyznaczają tzw. mocne punkty. Komponując nasz kadr, starajmy się umieścić fotografowany obiekt, właśnie w tych punktach. Nie chodzi jednak o to, by wypełnić wszystkie mocne punty. Wystarczy bowiem, gdy w jednym z nich, umieścimy to, co w kadrze najważniejsze. Komponując w ten sposób kadr, mamy szansę pokazać otoczenie jakie towarzyszy "obiektowi" i życie " fotografowanego przedmiotu". Ponadto, umieszczony w ten sposób obiekt, będzie przyciągał wzrok.

Tu mocny punkt B, został wypełniony przez główkę dziecka. Dodatkowo komponując w ten sposób kadr, uzyskaliśmy linię prowadzącą wzrok wzdłuż ciała dziecka, zwracając uwagę na drugi plan, gdzie umiejscowione zostało drugie dziecko

                                                         5. Dbajmy o "ciasne kadry"                                                           Róbmy zdjęcia tak, aby wybrany obiekt, czyli nasze dziecko było najważniejsze, a reszta stanowiła jedynie tło. Uda nam się to uzyskać, jeśli nasz obiekt wypełni większą część kadru. Podejdźmy więc do fotografowanego obiektu  naprawdę blisko i do zrobienia zdjęcia użyjmy, programu tematycznego - Makro. Jest to funkcja, która umożliwia robienie zdjęć z bardzo małej odległości. Jeśli próbujemy uchwycić na zdjęciu wszystko na raz, mamy większą szansę niestety, na porażkę. Ważną wskazówką jest również, zwrócenie uwagi, w którą stronę spogląda nasze dziecko. Jeśli patrzy, np. w lewą stronę, to skadrujmy je po prawej. Ponieważ, oglądając zdjęcie, naturalną naszą reakcją jest spoglądanie w miejsce, na które patrzy nasz "obiekt".

 Tutaj dziecko patrzy w prawo, więc zostało skadrowane po lewej stronie. Ponadto,

jak widzimy, dziecko wypełnia większą część kadru, w ten sposób udało się uniknąć "przeładowania" szczegółami  

 6. Korzystajmy z programów tematycznych w aparacie

W ustawieniach aparatu mamy wyrysowane symbole, które oznaczają programy tematyczne. Jeśli zatem robimy zdjęcie portretowe, nastawmy aparat właśnie na tą funkcję, jeśli natomiast robimy, np. zdjęcie z bardzo małej odległości, jak wspominałam wyżej, użyjmy wówczas funkcji Makro. Wybierając programy tematyczne do robienia zdjęć, aparat automatycznie dobiera optymalne parametry do konkretnych warunków i z nich korzysta.

7. Jaskrawe, żywe kolory ożywią zdjęcie

I znowu...zanim wciśniemy spust migawki, zastanówmy się przez chwilę nad kadrem, czyli nad tym, co widzimy w obiektywie. Starajmy się zwrócić uwagę na to, co stanowi tło naszego obiektu, co obok niego się znajduje i czy to wszystko, stanowi spójną całość. Próbujmy więc, komponować nasz kadr, zadbajmy o jaskrawe i żywe kolory, które ożywią nasze zdjęcie. Szczególnie kolor czerwony przyciąga wzrok. Komponując kadr, zatem dobrym pomysłem, może okazać się np. założenie naszemu dziecku czerwonej czapki albo podanie do zabawy, zabawki w kolorze czerwonym... i pstrykamy.

Mam nadzieję, że zgromadzone przeze mnie tutaj informacje, okażą się dla Was przydatne i wciskając spust aparatu, pomyślicie choć o jednej z nich. 

Życzę powodzenia i liczę na to, 

że moje WSPARCIE, 

okaże się pomocne!!!

Jeśli chcecie poczytać więcej o idei WSPIERAJMY SIĘ...MAMY, odsyłam również na strony blogerek: Manufaktura Rozwoju, Bliżej Mamy oraz Rysunki Anny L i zapraszam Was Drogie Mamy do uczestniczenia w tej idei, własnym pomysłem i radą. 

Na koniec jeszcze, podzielę się z Wami mottem każdego fotografującego:

Przykładajmy uwagę do szczegółów 

i szukajmy piękna w prostocie 

P.S. Dziękuję mojemu mężowi, za pomoc techniczną w przygotowaniu tego posta.

.