"Trzeba nas do pieczenia chleba..."

Wracając do tematu rodzeństwa...zaraz po narodzinach Sikuni, rzeczą naturalną była myśl, że musi mieć rodzeństwo i to najlepiej - jak najszybciej. Podjęłam więc chłodną kalkulację, zawarłam pakt z naturą i równo dwa lata po narodzinach Sikuni, przyszła na świat jej siostra - Lusia. Z perspektywy czasu, uważam to za dobrą decyzję, choć na początku nie było łatwo. Nie raz zdarzały się sytuacje, gdy moją trzecią ręką (czyt. nogą) bujałam Lusię w bujaku równocześnie karmiąc Sikunię kaszką. Tak samo było w czasie kąpania Sikuni, "wolnymi" rękami myłam Sikunię a trzecią bujałam Lusię. Pewnie trudno to sobie wyobrazić, ale jak się okazuje, potrzeba matką wynalazku jest :) Wygospodarowanie trzeciej ręki, dla zaradnej mamy, nie było problemem. Trudniej było, gdy potrzebna była jeszcze i czwarta... Teraz mogę powiedzieć, że z każdym dniem jest łatwiej. Sikunia i Lusia zaczynają już znajdować wspólny język porozumienia i wzajemnej tolerancji. A ja w końcu mam chwilę oddechu i czas by dla Was pisać :)