Recenzja książki "Dziecko dzień po dniu. 100 złotych zasad francuskiego wychowania"

Redakcja BlogiMam.pl wraz z Wydawnictwem Literackim zaprosiły mnie do przygotowania recenzji książki  pt. „Dziecko dzień po dniu. 100 złotych zasad francuskiego wychowania” autorstwa Pameli Druckerman. Czując  już od dłuższego czasu niezaspokojony głód literacki, z wielką przyjemnością zasiadłam do tej książkowej uczty w poczuciu, że będzie to dobra lekcja w kwestii wychowywania dzieci. I nie zawiodłam się.

Człowiek istotą idealną nie jest, lubi więc widzieć co w trawie piszczy u swojego sąsiada. Dlatego często podgląda go, krytykuje, a czasem może nawet - naśladuje. Ta książka pozwala nam właśnie podejrzeć, skrytykować lub skłonić nas do naśladowania postaw rodziców jakie preferuje i reprezentuje społeczeństwo francuskie. Wywody Autorki, zawarte w książce w kwestii wychowania dzieci są przekonywujące,  gdyż jak sama pisze: „Jestem dziennikarką, a nie ekspertką w dziedzinie wychowania dzieci. Dlatego do francuskiego modelu przekonały mnie wyniki badań”. I co więcej, Pamela Druckerman z pochodzenia jest Amerykanką  z krwi i kości, której przyszło swoich troje dzieci wychować  właśnie we Francji. To sprawia, iż przedstawione przez Nią zasady są tym bardziej wiarygodne. 

Książka porusza temat wychowania dzieci dotykając wiele jego aspektów.  Pierwsze wskazówki dotyczą kobiet w ciąży i w jaki sposób Francuski traktują stan błogosławiony. W dalszej części, książka przedstawia porady dotyczące nauki przesypiania nocy przez 3-miesięczne niemowlęta. Dalej możemy przeczytać m. in. o radzeniu sobie z dziećmi niejadkami, o nauce dobrych manier,  czy o postępowaniu z nastolatkami. Książka zatem skierowana jest dla rodziców, którzy borykają się z problemami wychowawczymi dzieci w różnym wieku. I to co mnie najbardziej w niej przekonuje  to to, że opisane w niej wskazówki, nie są gotowymi rozwiązaniami. Autorka bowiem podkreśla, że każde dziecko jest inne  i nie wszystkie rozwiązania są idealne dla każdego, czasem po prostu trzeba łamać reguły. Dlatego też, książka nie jest elaboratem ani wykładem teorii, przedstawia jedynie ogólne zasady, a czasem stanowi opis pewnych mechanizmów, które pozwalają lepiej zrozumieć dziecięcą naturę i przez to lepiej dobrać sposoby działań rodziców i wypracować własne rozwiązania. W myśl bowiem zasady  - „Nie dawaj człowiekowi  ryby, daj mu wędkę i naucz go łowić”.

Interesujące w niniejszej książce jest również to, iż sama Autorka, jak również francuscy rodzice, traktują swoje dzieci  i to już od momentu narodzin  jako racjonalne istoty, które wiele rozumieją.  Są wobec tego istotami rozumnymi, więc zdaniem Autorki,  już 6-miesięczne niemowlę powinno uczestniczyć w rozmowach rodziców o ewentualnym rozwodzie. Kiedy natomiast umrze dziadek, rodzic  powinien dziecku to delikatnie wytłumaczyć i przyprowadzić je na chwilę na pogrzeb. Co więcej, francuskie pięciolatki wyjeżdżają na wielodniowe wycieczki przedszkolne  bez rodziców i  mają swoje przekleństwa, których rodzice uczą, odpowiednio się posługiwać. W książce możemy spotkać wiele tego typu, dla nas Matek Polek, być może kontrowersyjnych, ale moim zdaniem ciekawych i przydatnych porad. Myślę jednak, iż ukazanie trochę odmiennego modelu postrzegania dziecka, od tego który obserwujemy w polskich domach, może pozwoli otworzyć nam oczy i w ten sposób lepiej zrozumieć dziecięcy świat. 
 

Poza ciekawymi wskazówkami  dotyczącymi wychowania dzieci, książka również porusza temat związku między kobietą a mężczyzną jako rodzicami oraz zapatrywaniem kobiety na siebie jako matkę, gdzie jedna z zasad brzmi „Nie bądź mamą – taksówką”. Tutaj również znajdziemy ciekawe poglądy, zupełnie inne od tych znanych i utartych w naszym polskim społeczeństwie. 

Książkę szybko się czyta, ma przejrzysty układ stron, a wielkość kroju pisma nie nuży oczu, co jest istotne dla zmęczonych mam, które często wieczorami dopiero mają czas na chwilę z książką. Ponadto każda zasada, a jest ich 100, stanowi odrębny punkt, co pozwala szybko odnaleźć  tę, która w danym momencie naszego rodzinnego życia,  w razie pojawienia się konkretnego problemu, jest właśnie potrzebna. Atutem treści jest również to, iż Autorka stara się każdą zasadę podsumować  złotą myślą, która stanowi jej kwintesencję.

Ponadto na ostatnich stronach książki zostały zamieszczone przepisy kulinarne potraw podawane dzieciom w wieku trzech lat i młodszym, uczęszczającym do paryskich żłobków. Znajdziemy zatem tutaj przepis na m.in. zupę krem z karczocha czy zupę z soczewicy, zupełnie coś innego od znanej nam pomidorówki. 

Książkę polecam wszystkim tym, którzy planują mieć dzieci albo już je mają, albo o  dzieciach w ogóle nie myślą, ale za to są ciekawi jakie spojrzenie na ich wychowanie mają francuscy rodzice.